آویشن در عطرسازی نُتی سبز و انرژیبخش با شخصیت آروماتیک قوی است که حس پاکی، طراوت و تمرکز را القا میکند. این رایحه بهصورت طبیعی در آکوردهای چوبی، چایپر(Chypre) و فوژه (Fougère) حل میشود و نقش یک نُت تقویتی (Tonic Note) را ایفا میکند؛ نُتی که ساختار عطر را شفافتر، زندهتر و پویاتر میسازد. گرمای ملایم آویشن در کنار وجوه کافوری و کمی رزینی، حالتی بیدارکننده و روشن به ترکیبات گیاهی میدهد و باعث میشود رایحه نفسدار، تمیز و بالانسشده احساس شود.
تولید رایحه آویشن
آویشن گیاهی است مقاوم که در اقلیمهای خشک و آفتابی، بهویژه بوتهزارهای مدیترانهای، رشد میکند. بوتههای آن کوچکاند (حدود ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر) اما برگهایی با بیشترین تراکم مولکولهای معطر دارند. در عطرسازی، اسانس آویشن از طریق تقطیر با بخار آب برگها و سرشاخهها بهدست میآید. این اسانس سرشار از مولکولهایی با جنبههای تند، گیاهی و کمی دارویی است که نُتی نافذ و ساختارمند ایجاد میکند و اغلب در عطرهای مردانه، آروماتیک و کلاسیک استفاده میشود.
آویشن در طول تاریخ جایگاه ویژهای در تخیل و فرهنگ بشر داشته است. مصریان و اتروسکها این گیاه را در مرهمهایی بهکار میبردند که برای مومیاییکردن مردگان استفاده میشد. یونانیان، علاوه بر سوزاندن آویشن بر محرابها بهعنوان هدیهای برای خدایان، آن را در آشپزی بهکار میبردند یا به آب حمام میافزودند و بر بدن میمالیدند تا از عطر اغواگرش بهرهمند شوند. افسانهای میگوید زمانی که پاریس، هلن را ربود، هلن آنچنان در اندوه فرو رفت که هر اشکی که بر زمین میریخت، بوتهای آویشن از آن میرویید. رومیان نیز شیفتهی آویشن بودند؛ آن را در لوازم آرایشی که گمان میرفت روند پیری را کند میکند، بهکار میبردند و حتی او دو تویلتهایی برای خوشبو کردن بستر خود میساختند. در قرون وسطی، آویشن نماد شجاعت بود؛ بههمین دلیل دختران جوان نقش آویشن را بر شالها میدوختند و به شوالیههای جنگهای صلیبی هدیه میدادند. همچنین جادوگران بهسبب ساخت معجونهای عشق با ترکیبی از مرزنجوش، آویشن، شاهپسند و گل مورد، محکوم میشدند.
سبد خرید شما خالی است 
